تبليغاتX
بیا دنیا بسازیم نه با دنیا بسازیم - خدایا....
خدایا چگونه می توانی بی قراریم را ببینی؟

من که سرتا پا نیازم به تو و مهر تو

یعنی رحمت تو از مهر مادران کمتر است؟

تو که سایه رحمتت هیچوقت کوتاه نبوده!

به من بگو،

گناهی کردم که در مرام تو توان بخشیدنش نباشد؟

شرمم باد از این کوه گناه

که هر کارش می کنم قله اش آفتابیست!

چگونه فریادت کنم تا این سکوت سنگین را بشکنی

و با لبخندت آرامم کنی؟

خدایا  



تا حال همه خواندن ها از تو بوده و اجابت نکردن ها از من

زمین تا آسمان فرق است میان روبرگرداندن همچون من ای و اجابت نشنیدن از تو

مرا طاقت اجابت نشنیدن از تو نیست!

 

ای سزاوار محبت ای تو خوب بی نهایت
 
همه ذرات وجودم به وجودت کرده عادت
 
به خدا دوست داشتن تو هم یک عشقه هم یک عادت
 
نشد یک لحظه از یادت جدا دل
 
زهی دل آفرین دل مرحبا دل
 
 زدستش یک دم اسایش ندارم
 
نمی دانم چه باید کرد با دل
 
 هزاران بار منعش کردم از عشق
 
 مگر برگشت از راه خطا دل؟
 
به چشمانت مرا دل مبتلا کرد
 
 فلاکت دل مصیب دل بلا دل
 
 از این دل داد من بستان خدایا
 
 زدستش تا به کی گویم خدا دل؟
 
 درون سینه آهی هم ندارم
 
 ستمکش دل پریشان دل گدا دل
 
به تاری گردنش را بسته زلفت
 
 فقیر و عاجز و بی دست و پا دل
 
 بشد و خاک زکویت بر نخیزد
 
 زهی ثابت قدم دل با وفا دل
             
 تقدیم به تموم دختر پسر های ایرونی

 

  ..گاهی  وقتی که می خوام به یاد تو گریه کنم
اشـــک بی کسی من گونه هامو می سوزونه
تا میاد خنده ی رو لب های من جون بگیره
یاد چشمات روی لبخند من و می پوشونه
جای خالیت مثل یک خار توی چشمام می شینه
کور می شه بی تو انگاری دنیا رو نمی بینه
در و دیوارهای خونه از تو داره صد نشونه
گل های باغچه می گیرن از فراق تو بهونه
کاش می شود با مهربونی پُـر کنیم فاصله ها رو
             من می خوام اما چه فایده دل تو نا مهربونه                         جای خالیت مثل یک خار توی چشمام می شینه
کور می شه بی تو انگاری دنیا رو نمی بینه
من که چون شمعی به شام تار تو افروختم
هر چه کردی با دلم از شکوه لب را دوختم
روز شب بوده دعایی من سلامت بودنت
..پس چرا آتش شدی از شعله هایت سوختم..
شب برهنه
روبرو شب وسیاهی ، بی کسی پشت سرم
نمی تونم که بمونم ، بایـد از تـــو بگـذرم
دارم از نفس می افتم ، تو هجوم سایه ها
کاش که بشکنه دوباره ، بغض این گلایه ها
اونکه می شکنه تو چشمام تو تصویر من ِ
گمشدن تو این شب برهـنـــه ، تـقـدیـر من ِ
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
 همیشه دل تان آبی ، روح تان سبز ، و عشق تان سرخ ِ آتشین باشد
ـــــــــ
اونیکه اونقدر تنهاست که تنهای از روش خجالت می کشه
ــــــــــــــ
فراموشم نکنید ، چون از فراموش شدن بیمناکم
  
نوشته شده توسط ترانه سكوت در شنبه بیست و هفتم آبان 1385 |