| تبليغات | X |
اگر تو درد عاشقی می کشیدی....
تو هم زهر جدایی را به تلخی می چشیدی....
اگر چون من به مرگ آرزوها می رسیدی....
پشیمان می شدی از اینکه
عشق را آفریدی............
آنجا رنگین کمان را تنها به چند پول سیاه اجاره می دادند.... در صف بلند مشتاقان بیهوده ایستاده بودم
پولهایم افسوس.......... همه رنگی بود......
تو بی آنکه فکر غربت چشمان من باشی مرا در دشتی از تنهایی و حسرت رها کردی....
و من بعد از عبور تلخ و غمگینت حریم چشمهایم را به روی رنگی از جنس غروب و خسته نارنجی خورشید وا کردم...
من هنوز تنهای تنهایم در این دنیای طوفانی......
نوشته شده توسط ترانه سكوت در یکشنبه بیست و هفتم خرداد 1386 |